Categorieën
AI beleggen crypto technologie

Oproep aan Apple CEO Tim Cook om op te stappen

Apple ligt onder vuur met een felheid die het deze eeuw nog niet heeft beleefd. Het begon eerder deze maand met een scherpe analyse van John Gruber getiteld ‘Er is iets verrots in de staat Cupertino‘, verwijzend naar het hoofdkantoor van Apple. Gruber sloeg zich publiekelijk voor de kop dat hij niet had zien aankomen dat Apple de invoering van “gepersonaliseerde Siri”, ofwel een diepe integratie van AI-toepassingen met alles wat een iPhone en een Mac kunnen doen, met minimaal een jaar uitstelt.

Het bleek de aftrap van een waar spervuur aan kritiek, vooral gericht aan het adres van Apple CEO Tim Cook. Zelfs van zeer gerenommeerde analisten zoals voormalig journalist, nu venture capitalist, Stewart Alsop; en van MG Siegler, ook een voormalig journalist die vc werd maar gelukkig weer is gaan schrijven.

Tel daarbij op dat de zeer invloedrijke YouTuber Marques Brownlee, die bij Apple de rode loper krijgt uitgerold voor 1 op 1 interviews met Tim Cook, ook flink los ging en de conclusie is gerechtvaardigd dat Cook zich kan opmaken voor een gevecht om zijn baan. De financiële analisten volgen immers doorgaans de beter geïnformeerde tech-journalisten en die halen hun nieuws en inzichten op hun beurt vaak bij bloggers.

Tim Cook worstelt met het integreren van AI in Apple producten, maar moet je daarom met pensioen?
Beeld gemaakt met Midjourney

Apple heeft drie problemen

In de kern draait de kritiek om drie fundamentele kwesties: ten eerste het ontbreken van een duidelijke AI-strategie, waardoor Apple achterblijft met kunstmatige intelligentie in zijn productlijn; ten tweede het uitblijven van succesvolle nieuwe producten sinds introductie van de Apple Watch precies een decennium geleden; en ten derde de groeiende zorgen over de dienstenafdeling, zoals Apple TV Plus, dat jaarlijks een miljard dollar verlies lijdt in plaats van pakweg vijf miljard winst zoals Netflix. Uitgerekend het bedrijf dat Apple een paar geleden weigerde te kopen, omdat services-baas Eddie Cue niet geloofde in het Neflix-model van geld lenen om content en marktaandeel te kopen. Oeps.

“Beste Tim Cook, is het tijd om met pensioen te gaan?”

Stewart Alsop weet als voormalig journalist dat een lekker stuk vraagt om een vlotte openingszin, die dan ook luidt: ‘Meneer Cook, ik denk dat u een plan in werking moet stellen om een opvolger te zoeken.’ Alsop lijkt bijna persoonlijk beledigd dat Apple de grootse aankondigingen van Apple Intelligence niet waar kan maken en rept zelfs over ‘vaporware’, de grootst mogelijke belediging aan het adres van een technologiebedrijf.

Zijn teleurstelling over het niet nakomen van een door Apple gedane belofte lijkt gemeend: “Apple liet zien dat het wist hoe het mijn persoonlijke gegevens, zowel opgeslagen op het apparaat als in iCloud, kon gebruiken om mijn leven een stuk makkelijker te maken. Ik kon niet wachten om te vragen: “Siri, wanneer komt mijn dochter aan op het vliegveld?” of “Siri, wie was die man met wie ik twee weken geleden koffie dronk?” (…) Alles wat ik ooit heb gewild sinds de iPhone bestaat, is dat mijn telefoon weet wat het met mijn gegevens moet doen.”

Er is weinig in te brengen tegen Alsops analyse, die even kruidig afsluit als hij begon met zijn oproep aan Tim Cook om met pensioen te gaan:

“U lijkt een stap terug te doen in plaats van vooruit. Het is tijd om het roer over te dragen aan een kapitein die dit volgende technologische tijdperk aankan. Ik denk niet dat die persoon zich bevindt binnen het huidige team van zorgvuldig samengestelde topmensen, precies omdat u dat team hebt gebouwd om het maximale uit de vorige technologische revolutie te halen. Misschien is het tijd om de raad van bestuur te vragen om uw opvolger te benoemen, zoals Microsoft deed toen Satya Nadella werd aangesteld.”

Het verwijt dat Apple vorig jaar loze beloftes heeft gedaan is dermate elementair, dat Alsop bewust Microsoft als voorbeeld stelt aan een Apple CEO: pijnlijker kan niet.

AI-problemen en juridisch gedoe

Marques Brownlee uitte gisteren in een video zijn zorgen over Apple met een minstens even fruitige openingszin als Alsop: “Groot bedrijf mist enorme technologische omslag, past zich niet aan, raakt achterop, herstelt zich nooit en sterft.” Een tekst die nog geen jaar geleden onvoorstelbaar was als het over Apple ging.

Brownlee geeft feature voor feature aan hoe beperkt de AI-kwaliteiten zijn van Apple’s nieuwste software. Zijn betoog sluit aan bij een recente rechtszaak waarin Apple wordt beschuldigd van valse reclame rond toekomstige Siri-upgrades die nooit zijn verschenen. Volgens de aanklacht “hallucineerde” Apple nieuwe functies in de reclames en promopraatjes, waardoor mensen producten kochten waarvan Apple allang wist dat ze niet aan de geschapen verwachtingen konden voldoen. Een door Apple teruggetrokken commercial die Brownlee toont is zelfs schrijnend om te zien.

Toch is Brownlee minder uitgesproken dan Alsop. Hij wijst erop dat nog niet duidelijk is of AI daadwerkelijk zo fundamenteel is, dat falen op dat gebied de gehele toekomst van Apple aan het wankelen zou brengen.

Apple in diensten matig tot slecht

De derde analist die zich deze week roerde over Apple was MG Siegler, ooit bij Techcrunch berucht vanwege zijn scherpe pen. Siegler richtte zich specifiek op Apple’s streamingambities, die naar verluidt een verlies van een miljard dollar op Apple TV Plus opleverden in het afgelopen jaar.

Ondanks forse investeringen in originele content en samenwerkingen met de grootste filmsterren, slaagt Apple er niet in om te concurreren met giganten als Netflix en Disney. Er heerst nu ook verwarring rond Apple’s podcaststrategie, omdat Apple TV Plus Podcasts (wat een naam) wordt uitgerold naast het bestaande Apple Podcasts-platform.

Siegler betwijfelt ook of de beschikbaarheid van Apple TV+ op niet-Apple apparaten wel heeft bijgedragen aan Apple’s hardwareverkoop en wijst op Apple’s distributieproblemen van speelfilms, zoals rond de film “Wolfs” met George Clooney en Brad Pitt. Filmmarketing blijkt een totaal ander vak dan pakweg computer- en telefoon-marketing, waardoor de bekende kloof tussen Silicon Valley en Hollywood opnieuw zichtbaar werd.

Op televisiegebied ziet Siegler dat Apple TV+ wel successen heeft geboekt met series als “Ted Lasso” en “Severance.” Hij eindigt, en dat is iets wat leuker is aan zelfstandige analisten dan traditionele journalisten, zelfs met aanbevelingen aan Apple:

  1. Maak enkele grote films per jaar, maar kies zorgvuldig en zet zwaar in op Hollywood-marketing. De Formule 1-film met Brad Pitt deze zomer wordt de vuurdoop.
  2. Andere films krijgen strategische, beperkte releases, bijvoorbeeld in awardseizoenen, om buzz op te bouwen voor streaming.
  3. Behoud de hoge kwaliteit van tv-content. Breng de uitgaven in lijn met de industrie, zodat Apple geen toevluchtsoord wordt voor middelmatige projecten van grote namen.
  4. Maak de content beschikbaar op meer apparaten: consumenten kopen geen aparte doos van $130 (de Apple TV), zelfs als die goed is.
  5. Bied de mogelijkheid om Apple TV+-abonnees op andere platformen (zoals Amazon Prime Channels of Android) later over te zetten naar Apple One zodra ze een Apple-apparaat gebruiken, zels als dat geen garantie is voor hardwareverkoop.
Wie alleen de dagkoersen volgt, zal verbaasd zijn dat Tesla en Apple de best presterende Big Tech-aandelen waren van de laatste twaalf maanden.

De cijfers van Apple onder Cook

Alles aan Apple wordt in twijfel getrokken, waarbij te gemakkelijk over het hoofd wordt gezien dat de integratie op hardware-gebied fenomenaal is geweest. Onder Cook heeft Apple een verticale integratie doorgemaakt zoals zelden of nooit vertoond, waardoor het zowel in de Macs als in de iPhones chips gebruikt die het zelf ontwerpt, in tegenstelling tot vrijwel de gehele computerindustrie en telefoonsector.

Je hoeft alleen maar te kijken naar de droevige prestaties van Intel, tot voor kort de leverancier van Apple’s chips, zowel op technologisch gebied als qua aandeel. Apple’s netto winstmarges zijn sinds 2020 gestegen van 21% richting 25%.

Dan het aandeel: stel, je had op de dag dat Tim Cook aantrad als CEO van Apple, op 24 augustus 2011, voor duizend dollar aandelen Apple gekocht, dan zouden die vandaag bijna negentienduizend dollar waard zijn, wat neerkomt op een indrukwekkend rendement van ongeveer 1800%. Dat komt door een combinatie van de sterke koersstijging van het Apple-aandeel in deze periode en het effect van aandelensplitsingen in 2014 en 2020, mits je consequent het dividend had geherinvesteerd in Apple-aandelen.

Hoewel deze analyse ervan uitgaat dat herinvestering onmiddellijk plaatsvond tegen de slotkoers op de dividenddatum, wijst de algemene trend duidelijk op een zeer succesvolle belegging over de ‘regeerperiode’ van Cook.

Onder Jobs dezelfde problemen

In de kern kunnen worden de problemen bij Apple kort worden samengevat: het bedrijf is fantastisch in hardware en in besturingssystemen, maar het is slecht in het ontwikkelen en exploiteren van diensten op deze hardware. Dit is geen recent probleem van Apple, sterker nog: de beroemdste uitbarsting die Steve Jobs deze eeuw had, ging over de mislukte introductie in 2008 van MobileMe, de gewraakte voorloper van iCloud.

Voor wie het verhaal niet kent, Jobs vroeg het team: “Kan iemand mij vertellen wat MobileMe zou moeten doen?” Toen een paar mensen begonnen aan een antwoord, snauwde Jobs: “So why the fuck doesn’t it do that?” En ontsloeg de leider van het team. Zijn opvolger werd… Eddy Cue, de man die 17 jaar later grote problemen heeft om de streamingdiensten van Apple winstgevend te krijgen.

Ook Google in existentiële nood

Apple is niet de enige techgigant die momenteel in het verdomhoekje zit. In “De middelmatigheid van het moderne Google” beschrijft Om Malik dit weekend hoe Google is afgegleden van innovatief leider naar een bedrijf gekenmerkt door middelmatigheid en interne verlamming.

Malik wijst erop dat Google’s kernproducten, zoals Search, steeds meer worden overspoeld met AI-gegenereerde content en advertenties, wat de gebruikerservaring schaadt. Google’s AI-initiatieven zoals Gemini 2.5 en AI Studio vallen volgens hem in het niet bij de innovaties van OpenAI en Anthropic, vooral qua gebruikersvriendelijkheid.

Hij citeert een paper uit 1998 van Google’s oprichters Larry Page en Sergey Brin, waarin al wordt gewaarschuwd voor de nadelen van een reclamegedreven model. Google is inmiddels vervallen in precies die valkuilen, waarbij adverteerders belangrijker lijken dan gebruikers.

Aardig is dat Malik verwijst naar een stuk dat hij al schreef in 2011 over Google, getiteld “Kan Google zichzelf redden van Google?”. Hierin zette Malik drie groeifases van techbedrijven uiteen. In fase één richt een bedrijf zich op het ontwikkelen van technologie en het vinden van een verdienmodel.

De volgende fase draait om het opschroeven van de inkomstenmachine. Daarbij volgt vaak een grote wervingsgolf van personeel om de groei te ondersteunen. In fase drie gaan bedrijven op zoek naar nieuwe groeigebieden. Ze worden groter en logger.

“Technologische zelfveroudering”

Volgens Malik bevindt Google zich nu diep in fase drie, waar interne politiek en procesmanagement de overhand hebben gekregen ten koste van productinnovatie. Het bedrijf is naar binnen gericht en focust veel op zijn eigen bureaucratie, meer dan op het verleggen van technologische grenzen.

Malik wijst erop dat “technologische zelfveroudering” een effectievere functie vervult dan welke overheidsinstantie dan ook: “Google, ondanks zijn marktwaarde van een biljoen dollar en infrastructuurvoordelen, loopt het risico om als eerste megacap irrelevant te worden nu het internet zich verder ontwikkelt voorbij het “tien blauwe links”-paradigma dat het ooit groot maakte.”

“Altcoins zijn een stoelendans”

In aflevering 9 van de NFA Podcast begint Nish met ondergetekende “TradFi Chad Guy” te noemen, waarna we de laatste headlines in crypto en tech bespreken.

* Op Youtube

* Op Spotify

* Op Apple Podcasts

* Op Substack

We bespreken de marktinzichten van Meltem Demirors, die de altcoinmarkt omschrijft als een “spelletje stoelendans”: het marktvolume en de totale marktwaarde zijn terug op het niveau van eind 2020. Daarna volgt een analyse door Nish van het Hyperliquid-drama, waar marktmanipulatie rond de Jelly-token bijna tot een verlies van $240 miljoen leidde. Ze legt uit hoe het ontbreken van KYC in DeFi zowel risico’s als vrijheid met zich meebrengt.

In TradFi-ontmoet-crypto nieuws daalde GameStop’s aandeel met 8% na de aankondiging van een Bitcoin-koop van $1,3 miljard via aandelenuitgifte, waarop niemand zat te wachten. Ook worden momenten van eerdere conferenties besproken, zoals Murad’s meme coin-praatje op Token2049, en ontmoetingen met crypto-denkers als Meltem Demirors.

Nish bespreekt verder World Mobile, een gedecentraliseerde telco met tokenized eigenaarschap van zendmasten en datanetwerken in achtergestelde gebieden.

Aan de techkant ga ik in op Apple’s problemen. Het is m.i. te vroeg om Cook af te rekenen op een strategische fout op het gebied van AI-beleid, gezien zijn uitmuntende prestaties sinds hij CEO werd in 2011.

Drie redenen waarom Cook niet weg moet

De door mij eerder aangehaalde analisten, waarvan ik groot fan ben, vergeten te vermelden dat het nog totaal onbewezen is dat AI in de vorm van LLM’s, waarin op dit moment honderden miljarden per jaar wordt geïnvesteerd, de juiste strategie is. Drie overwegingen:

  1. AI via LLM’s heeft een extreem hoge kostenstructuur: De ontwikkeling en inzet van geavanceerde AI-modellen vereist enorme rekenkracht, vaak op basis van gespecialiseerde GPU-infrastructuur. De operationele kosten voor het trainen, hosten en schalen van deze modellen bedragen jaarlijks miljarden dollars.
  2. Onzeker en gefragmenteerd verdienmodel: Er is momenteel geen duidelijk bewezen businessmodel dat op grote schaal rendabel is voor AI-bedrijven. De inkomsten komen voornamelijk uit API-verkoop, premium abonnementen of zakelijke licenties, maar het is nog onduidelijk of deze inkomsten in de toekomst structureel opwegen tegen de uitgaven. Veel van de technologie wordt bovendien snel gemeengoed, niemand heeft een onoverbrugbaar voordeel, waardoor marges onder druk komen te staan. Denk aan de opkomst van DeepSeek, dat tegen de prijs van een Fiat de prestaties levert van een Ferrari. Dat is vervelend als je tientallen miljarden in iets hebt gestopt, waarvan je nog maar moet hopen dat het een Ferrari blijkt.
  3. Zware afhankelijkheid van externe financiering en partnerships: Zowel OpenAI (met Microsoft) als Anthropic (met Amazon en Google) draaien nog grotendeels op externe investeringen en strategische deals. Deze investeringen zijn vaak niet gebaseerd op huidige winstgevendheid, maar op speculatie over toekomstige dominantie. Zolang er geen duidelijk pad is naar operationele winst, blijft deze strategie erg onzeker.

Daar komt nog bij dat ook andere big tech-bedrijven zoals Microsoft, Meta, Amazon en Oracle tientallen miljarden dollars investeren in AI zonder enig uitzicht op winst uit die initiatieven. Hun aandelen worden ook zwaarder gestraft dan Apple, toch niet onbelangrijk. Want met die aandelen kan Apple straks de mogelijk benodigde overnames betalen op AI-gebied, nog los van de door de hoge winstmarges rijkelijk gevulde oorlogskas.

Wat Cook valt aan te rekenen, is vooral die gladde PR-prietpraat van vorig jaar dat Apple met Apple Intelligence het wel even allemaal zou laten zien. Maar de kans is groot dat juist niks doen en afwachten welke voor Apple noodzakelijke speler er straks voor weinig op de kop kan worden getikt, de beste strategie is. Soms kun je beter op je handen zitten, dan op de blaren.

Categorieën
technologie

Is het einde van een zelfstandig OpenAI nabij?

Deze week kwamen enkele al langer spelende trends in de technologiesector nadrukkelijker aan de oppervlakte. Allereerst de groeiende invloed van grote technologiebedrijven op politiek en bestuur en daarnaast rijst de vraag of AI-modellen economisch houdbaar zijn, met zelfs ‘levensbedreigende’ marktomstandigheden voor AI-startups zoals OpenAI. In de crypto-markt was het een complete chaos.

Big Tech en Politieke Invloed

De leiders van technologiebedrijven proberen steeds meer invloed op maatschappelijke en politieke processen te krijgen. Het is niet meer alleen Elon Musk, die zich vorige maand als geboren Zuid-Afrikaan met Canadees paspoort en genaturaliseerd tot Amerikaan, probeerde te ontpoppen tot kenner van de Duitse samenleving en openlijk opriep tot steun aan de AfD, inmiddels met 21% de tweede partij van Duitsland.

Amazon-oprichter Jeff Bezos is plotsklaps ook een politiek activist. De toch niet typisch linkse Wall Street Journal is genadeloos voor Bezos en wijst er fijntjes op dat Amazon onlangs geheel toevallig $40 miljoen betaalde voor een geauthoriseerde documentaire over Melania Trump, “drie keer zoveel als elk ander bod”. De WSJ vervolgt:

“Er waren de vleiende tweets waarmee Bezos de overwinning van Trump bejubelde en zijn prominente aanwezigheid naast andere techleiders bij de inauguratie—Zuckerberg, Musk, Tim Cook van Apple en Sundar Pichai van Google, onder anderen. Hun zitplaatsen op het podium, direct achter Trump en vóór het kabinet, konden op twee manieren worden geïnterpreteerd: als een historische bijeenkomst van nieuwe economische en technologische machtshebbers die hun steun betuigen aan de nieuwe regering, of als een gijzelvideo van miljardairs die gevangen worden gehouden door een dreigende sterke man.

Deze week volgde een nieuwe schok toen Bezos aankondigde dat de opiniepagina’s van de Washington Post (door Bezos gekocht in 2013, MF) voortaan gewijd zouden zijn aan het verdedigen van de principes van “persoonlijke vrijheid en vrije markten.” Deze verschuiving naar rechts leidde tot het ontslag van David Shipley, de hoofdredacteur van de sectie. Critici veroordeelden de stap als een poging om liberale oppositie en kritiek op Trump te onderdrukken, terwijl anderen opmerkten dat dergelijke standpunten ruim vertegenwoordigd zijn in andere publicaties.”

Bezos werkt nu aan zijn PR door het in de ruimte schieten van zangeres Katy Perry, met de bestie van Oprah en zijn eigen verloofde, een originelere manier om je relatie te testen dan Temptation Island.

Nieuwe macho tech-bro: Alex Karp

Nu duikt de voorheen mediaschuwe Palantir-CEO Alex Karp op, die in een nieuw boek openlijk pleit voor een systeem waarin democratisch gekozen leiders worden vervangen door een door AI gestuurde bureaucratie. Zijn argument is dat AI efficiënter beslissingen kan nemen dan menselijke bestuurders. Het ook zelden van linkse neigingen betichtte Bloomberg oordeelde hard over het boek van Karp:

“Een belangrijke klacht van de auteurs van The Technological Republic is dat mensen tegenwoordig terugschrikken voor het uitspreken van hun mening. Te velen van ons, zo stellen zij, geven halfslachtige, ontwijkende antwoorden wanneer hen iets wordt gevraagd. We voelen ons ongemakkelijk bij het maken van morele en esthetische oordelen, zeggen ze.

Ik ben het daarmee eens, en ik ga de taboes doorbreken. The Technological Republic is een vreselijk boek: slecht geschreven, saai en—wanneer de ideeën tussen het jargon, de clichés en de herhalingen door op te pikken zijn—vol slechte ideeën, variërend van twijfelachtig tot verwerpelijk en verontrustend. Dit boek is zowel qua vorm als inhoud rampzalig. Het schetst een duistere en deprimerende toekomst.” 

Geen aanbeveling die de achterflap zal halen van het boek, dat vooral moet worden gezien als een brochure voor Palantir.

Big Tech schreeuwt om overheidsingrijpen

De oprichters van Big Tech-bedrijven Meta, Amazon en Tesla positioneren zichzelf als onmisbaar voor economische en maatschappelijke vooruitgang en stellen dat hun succes het gevolg is van technologische en marktgerichte superioriteit. Tegelijkertijd is Meta met click-geile algoritmes in hoge mate verantwoordelijk voor het delen van desinformatie en het zaaien van maatschappelijke verdeeldheid, is Amazon het hoogtepunt van consumentisme met een geschiedenis van droevige arbeidsvoorwaarden en genoot Tesla van liefst $38 miljard aan overheidssubsidies. Aldus de Washington Post in een artikel dat nog wel enige kritiek durfde te spuien op het zogenaamde succes van Tesla op basis van vrije marktwerking.

Met de aanstaande introductie van kunstmatige algemene intelligentie (AGI) speelt technologie een steeds grotere factor in de samenleving. Waar eind vorige eeuw door politici vaak nog schamper werd gedaan over wat veelal werd omschreven als niet meer dan automatisering, wordt nu pas begrepen dat de voortgaande digitalisering van de wereld overgaat in AGI-systemen die zonder democratische controle het risico opleveren dat een klein aantal leiders van technologiebedrijven onevenredige macht vergaart.

De belangen van Big Tech lopen niet parallel met maatschappelijke waarden zoals privacy, democratie en inspraak. De tech-bro’s denken allereerst aan de kwartaalcijfers.

De focus ligt bij OpenAI nog niet op omzet maken. Probeer maar eens je creditcard te updaten.

Het ontbrekende businessmodel van AI

Over de druk van kwartaalcijfers gesproken; binnen de technologiesector is er een voortdurende discussie over de effectiviteit van verschillende bedrijfsmodellen. Een belangrijk vraagstuk is altijd of bedrijven technologieën moeten bundelen of als losse producten moeten aanbieden. Een voorbeeld hiervan is de overname van Skype door Microsoft voor $8.5 miljard, een bedrag dat waarschijnlijk nooit werd terugverdiend door onduidelijkheid over het prijsmodel en gebrek aan integratie in MS Office.

Om Malik concludeert heerlijk cynisch bij de aankondiging dat Microsoft met Skype stopt: “De ondergang van Skype is een goede les in hoe ineffectief middenmanagement succesvolle overnames kan vernietigen. Ik heb nooit een Skype-manager aan de kant van Microsoft ontmoet die enige verbeeldingskracht had. De meesten waren zulke ‘drones’ dat een rode kleistenen baksteen naast hen zou overkomen als een geniaal kunstwerk.

Microsoft Teams is een verschrikkelijk product—en ik haat het om het te gebruiken. In de eenvoudigste bewoordingen is Teams de perfecte samenvatting van een bureaucratisch, verouderd en archaïsch bedrijf van vijftig jaar oud dat zichzelf probeert te heruitvinden als een leider in AI.”

Als het relatief eenvoudige product Skype, dat wereldwijd al miljoenen gebruikers had, zo complex is om winstgevend te exploiteren door een gigant als Microsoft, wordt het helemaal interessant om te zien of ondoorzichtige miljardeninvesteringen in AI ooit het beoogde rendement gaan opleveren. De kwartaalcijfers van Microsoft, Meta en Amazon worden steeds nadrukkelijker doorgevlooid door analisten op hun uitgaven aan AI. Hoewel deze bedrijven tientallen miljarden investeren in AI, profiteert Nvidia als enige consistent van deze trend en blijft onduidelijk of de Big Tech-bedrijven ooit winst gaan maken op hun AI-investeringen.

Grote problemen voor AI-startups

Voor de toonaangevende AI-startups is het dit jaar alle hens aan dek. In de afgelopen weken zijn Grok 3 (van x.ai, van Elon Musk), Claude 3.7 Sonnet (Anthropic) en ChatGPT 4.5 (OpenAI) gelanceerd. Analyses tonen twijfels bestaan over de kwaliteit en efficiëntie van deze laatste generatie AI-toepassingen. “It’s a lemon”, kopt Ars Technica over ChatGPT-4.5, vrij vertaald als; “het is uien.”

Gary Marcus wijst op verschillende problemen bij OpenAI:

  • GPT-4.5 is duur en biedt geen significante voordelen ten opzichte van concurrenten.
  • De initiële belangstelling voor OpenAI neemt af.
  • Er is geen duidelijk bedrijfsmodel dat op termijn winstgevendheid garandeert.
  • OpenAI maakt momenteel verlies op elke transactie.
  • Microsoft neemt meer afstand van OpenAI.
  • Er is een hoog verloop onder belangrijke medewerkers, waaronder Sutskever, Murati en Karpathy.

Ethan Mollick blijft daarentegen positief over de vooruitgang in AI: “De intelligentie van AI-modellen neemt toe, en de kosten dalen.” Maar mensen als Mollick behoren onder geldschieters inmiddels tot de minderheid.

Het probleem voor AI-startups zoals X.AI van Elon Musk, OpenAI van Sam Altman en concurrenten als Anthropic (met Claude) en Mistral, is de toenemende twijfel over de werkelijke technologische vooruitgang in verhouding tot de stijgende ontwikkelings- en exploitatiekosten. Investeerders vragen zich steeds vaker af of AI-bedrijven op lange termijn winstgevend kunnen zijn.

De discussie gaat niet langer over de overtuiging van AI-voorstanders, die AI-ontwikkeling bijna als een geloof beschouwen, of over de tegenwerpingen van de ongelovigen, laat ik ze “AI-theïsten” noemen, maar over de economische realiteit. De kernvraag is niet of AI kan blijven groeien en fundamenteel verbeteren, maar of dit op een rendabele manier kan gebeuren. In de beleggingswereld bestaan ernstige twijfels over twee zaken:

  1. of de kosten van AI-ontwikkeling ooit zullen opwegen tegen de baten en of er een duurzaam businessmodel mogelijk is waarin bedrijven zoals OpenAI winstgevend worden,
  2. of AI-modellen daadwerkelijk de verwachte verbeteringen leveren waardoor de eindgebruikers van AI-toepassingen, de klanten van OpenAI, Microsoft, Google etc, kostenefficiënter kunnen opereren.

Voor OpenAI is dit een urgent probleem. Bedrijven als Microsoft, Meta, Oracle en Salesforce investeren jaarlijks tientallen miljarden in AI, maar kunnen verliezen opvangen met winst uit andere activiteiten. OpenAI daarentegen is volledig afhankelijk van AI en blijft zwaar verlieslijdend.

De legendarische investeerder Vinod Khosla, ondermeer vroege financier van OpenAI, zegt openlijk dat hij verwacht dat het grootste deel van de investeringen in AI verlieslijdend zal zijn. Uiteraard geldt dat niet voor zijn eigen investering in OpenAI, want hij zat er zo vroeg bij dat elke aandelenverkoop van OpenAI voor Khosla een klapper zal zijn.

De “rampmaand” voor Nvidia, vergeleken met de Dow, S&P en Nasdaq Composite…

Nvidia profiteert vooralsnog van het vertrouwen binnen Big Tech dat steeds krachtigere en duurdere chips de oplossing zijn. Het bedrijf behaalde opnieuw recordresultaten, hoewel de winstmarges afnemen. De brutomarge bleef desondanks op een indrukwekkende 72%. Het is dan ook geen verrassing dat Nvidia vrijdag opnieuw 4% steeg en de maand februari alsnog afsloot met een winst van 7%, terwijl de grote beursindices juist verlies noteerden. Barron’s noemde Nvidia daarom al half gekscherend een value stock.

DeepSeek met slecht nieuws voor OpenAI

Uitgerekend DeepSeek, de vermaledijde Chinese concurrent van OpenAI, claimde gisteren op X een veel efficiëntere kostenstructuur te hebben: “Onze kosten-batenverhouding is 545 procent.” Later volgde een uitgebreidere toelichting op GitHub, waarop Techcrunch scherp concludeerde:

“Het bedrijf (DeepSeek, MF) schreef dat als het kijkt naar het gebruik van zijn V3- en R1-modellen gedurende een periode van 24 uur, en als al dat gebruik was gefactureerd tegen de R1-prijzen, DeepSeek al $562.027 aan dagelijkse omzet zou hebben gegenereerd. Tegelijkertijd zouden de kosten voor het leasen van de benodigde GPU’s (graphics processing units) slechts $87.072 hebben bedragen.

Het bedrijf gaf toe dat de werkelijke omzet aanzienlijk lager ligt om verschillende redenen, zoals kortingen tijdens de nachtelijke uren, lagere prijzen voor V3 en het feit dat slechts een deel van de diensten wordt gemonetariseerd, terwijl toegang via web en app gratis blijft.

Als de app en website niet gratis waren en andere kortingen niet bestonden, zou het gebruik vermoedelijk veel lager zijn. Deze berekeningen lijken dan ook grotendeels speculatief—meer een indicatie van potentiële toekomstige winstmarges dan een realistische weergave van de huidige financiële situatie van DeepSeek.

Toch deelt het bedrijf deze cijfers te midden van bredere discussies over de kosten en potentiële winstgevendheid van AI.”

Daarmee legt Techcrunch de vinger op de zere plek. Elke investeerder krijgt toch het idee dat DeepSeek een veel grotere kans heeft om winstgevend te worden dan OpenAI, dat geen substantiële technologische voorsprong meer heeft, in Silicon Valley betiteld als een “slotgracht”, en ook niet beschikt over de financiële mogelijkheden die nodig zijn om de concurrentie uit te schakelen. Denk aan hoe bijvoorbeeld ooit Mark Zuckerberg met Meta de snelgroeiende concurrent Instagram kocht.

De komende maanden zijn bepalend voor OpenAI. Het bedrijf heeft dringend kapitaal nodig. Het is inmiddels overgeleverd aan Masayoshi Son van Softbank, die alweer met de pet in de hand $16 miljard aan leningen aan het ophalen is, wat aangeeft dat de grootste financiers van de sector voorzichtig zijn. Zelfs wanneer al het geld dat Softbank nu aan leningen ophaalt in OpenAI zou gaan, hetgeen wordt betwijfeld, is de vraag hoe ver OpenAI met dat geld gaat komen.

Redder uit Abu Dhabi of een fata morgana?

Een andere mogelijke investeerder is Tahnoon bin Zayed al Nahyan, een invloedrijke financier uit Abu Dhabi, door de Wall Street Journal oneerbiedig betiteld als de ‘Spy Sheikh’. Als beheerder van diverse staatsfondsen van Abu Dhabi, waaronder MGX, kan hij vanuit zijn kasteel in de woestijn bepalen of de luchtkastelen van Sam Altman ooit realiteit gaan worden.

De vraag is inmiddels of OpenAI zonder snelle financiering nog een jaar kan overleven. Als er geen spoedige miljardeninjectie komt, ligt een overname op de loer. Microsoft bezit al 49% van de aandelen, is de voornaamste leverancier van cloud-infrastructuur en kan wel $100 miljard ophoesten om de bestaande aandeelhouders in OpenAI uit te kopen. Dat is een hele andere realiteit voor OpenAI CEO Sam Altman dan een paar maanden geleden, toen hij nog dacht $30 miljard te kunnen ophalen tegen slechts tien procent van de aandelen.

Dr. Sachdev verloor de weddenschap over koersvoorspellingen, maar kocht wel crypto bij.

Bloedbad in de cryptomarkt

In aflevering 5 van de NFA Podcast (voor Nish, Frackers en Anyone Else, en natuurlijk ook voor Not Financial Advice) eet Nish een Indiase groene chili omdat ze de weddenschap had verloren over een stijgende of dalende markt. Ze was gekleed in rood als symbool voor het bloedbad in de cryptomarkt.

In relevanter nieuws: we bespraken de daling in nieuwe token-lanceringen op Pumpfun, de Bitcoin-verkopen van BlackRock en de uitspraak van de SEC dat meme coins geen effecten zijn. Dat zou normaal gesproken positief nieuws zijn voor de speculatieve crypto-markt, maar het maakte afgelopen week niet uit: vrijwel alles kelderde.

Ook de Bybit-hack, die werd gelinkt aan Noord-Koreaanse aanvallers, kwam uitgebreid aan bod en toonde kwetsbaarheden in multi-signature transacties. Tot slot bespraken we of Bitcoin dit jaar toch nog een all-time high zal bereiken en hoe de correlatie met traditionele markten zich ontwikkelt. We waren het eens, wat niet de bedoeling is van het format.

Aflevering 5 van de NFA Podcast “Crypto bloodbath, the Bybit hack fall out and will Bitcoin “go rogue” to hit an ATH?” is nu te beluisteren of hier te zien op YouTube en ook hier op Spotify

Abonneren op de speciale NFA Podcast nieuwsbrief, die je op de hoogte houdt van elke nieuwe aflevering, kan hier via LinkedIn. Dank voor de belangstelling en tot volgende week!